Witam was serdecznie. Jestem mamą 5,5 letniego dziecka. Opiekuję się w tej chwili trójką dzieci z pomocą ich babci. Dwie bliźniaczki
(2lata)oraz 10-miesięczny chłopiec. Doświadczenie moje, nie ukrywam tego, jest duże w opiece nad dziećmi. Ostatnimi czasy uczęszczam nawet na kurs wychowawczy dla rodziców. Tam również wspomniano o SUPERNIANI.... Tak jak w pierwszym wątku - większośc jej metod była na NIE.

Co do kar, bo najbardziej chciałam o tym wspomnieć... Nie jestem za nimi jeśli wcześniej z dzieckiem nie uzgodni się tego.

Drogie Panie/ Drodzy Panowie. WYCIĄGAJMY KONSEKWENCJE.... a nie odrazu kary...  

Jeśli dziecko coś przewini - to w tym momencie nie jest najważniejsza kara - tylko rozmowa... Najpierw trzeba wysłuchać dziecka, potem należy pokazać dziecku że je rozumiemy, aby ono zrozumiało samego siebie, następnie współnie poszukac możliwych rozwiązań prolemu (można je nawet zapisać    ) . kolejnie krytycznie ocenić te które się nie nadają, zdecydować się na najlepsze rozwiązanie po czym dopiero podjąć konsekwencje w razie niepowodzenia ustalonej zasady. NIE NAKŁADAJMY KARY DZIECKU BEZ ROZMOWY Z NIM! Ono wtedy konkretnie jej nie zrozumie i będzie złe nie samo na siebie lecz na nas. Zaufajcie mi że to przyniesie po dłuższym czasie tylko odwrotne skutki.   

Wszystko oczywiście musi trwać na tyle długo/krótko na ile odpowiedni jest wiek dziecka.

A dopiero jak dziecko przewini po takiej konkretnej rozmowie wyciągnąć konsekwencje i nałożyć karę, o której oczywiście poinformowaliśmy dziecko przy rozmowie i doskonale wiedziało juz o niej.   

Życzę powodzenia.

Pisać można by wiele o błędach które popełniamy bo nasi rodzice też je popełniali, a my - nic innego jak tylko to powielamy...

Wiem bo sama tak robiłam.

Skutki są świetne! Choć nie są expresowe. Na wszystko trzeba czasu.
Bardzo się cieszę ze chodzę na ten kurs.

Jeśli macie taką możliwość to naprawdę polecam.   

pozdrawiam Natalia.