Witam ja też szukam koleżanki niani bądź mamy (bo sama też jestem mamą ) ale z Ursusa.

A ja nadal bez pracy   co prawda w niektóre weekendy opiekuję się dzieckiem, ale wolałabym stałą pracę. Przez ten portal miałam dużo rozmów a niestety żadnego efektu, natomiast przez Gumtree znalazłam wlaśnie tę dorywczą pracę. No cóż nie łamię się tylko dalej szukam może kiedyś znajdę   

Dziś wypowiadała się na tvn24 pani psycholog i sama stwierdziła, że według niej matka zachowywała się tak, jakby to wszystko dokładnie przemyślała (miała na myśli też emocje przed kamerami). Która normalna matka nie dzwoni po pomoc, tylko zostawia dziecko na mrozie?! Jaką matką trzeba być, żeby pójść do kina na horror, podczas gdy cały kraj szukał dziecka? Podejrzewam, że sekcja zwłok dziewczynki może ujawnić jeszcze sporo rzeczy... 

Ja moją małą sadzałam jak miała 2 latka w ubiegłe lato- od razu odstawiłam pampersy. Podłogi w całym mieszkaniu były zasikane, pamiętam nawet sytuację jak poszłiśmy na plac zabaw, Zuzia zjeżdżała na zjeżdżalni a tu fruuu fontannana początku mnie to irytowało ale na dniach się nauczyła siusiać na nocnik. natomiast chłopca którym się opiekowałam nie mogłam za nic nauczyć korzystania z nocnika i to przez pół roku   po prostu nie chciał, zapierał się wrzeszczał kiedy go namawiałam, ale to powód lenistwa rodziców- mnie kazali go nauczyć, a sami nawet nocnika dla niego nie kupili. Ale to ich kłopot, nie mój. Każdy rodzic ma swoje racje i tego należy się trzymać. Też trafiłam na rodziców, którzy z syna robili geniusza, praktycznie nie znali dziecka. Co najlepsze było to, że jak matka zauważyła że moja córa potrafi np. pisać poszczególne literki to od razu i Kubuś musiał się nauczyć. Już pisałam na ten temat post i szeroko się w nim naprodukowałam, więc drugi raz nie będę   Ale jak pisałam, niania może oczywiście wdrożyć coś od siebie, nauczyć coś dziecko, ale tak naprawdę lepiej jest postępować wedlug rodziców.

Wchodzić nikomu nigdzie nie mam zamiaru   Myślę, że więcej ofert znajdę po wakacjach. Pierwszą pracę znalazłam po 4-5 miesiącach szukania i to na okres wiosenny. Tak, większość rodziców jest jak to nazwałaś egoistami, ale jak dają do żłobka/przedszkola to do nikogo nie mają pretensji że ich dziecko gdzieś się uderzyło. Ja się nasłuchałam na koniec że ich syn przychodził rozbity od nas. Tylko że był okres że w ciągu tygodnia raz się uderzył u mnie, a od siebie przychodził zakrwawiony, poparzony i z limem pod oczkiem. Ale zawsze łatwiej zwalić winę na osobę, z którą dziecko najwięcej przebywa.

Ja byłam w podobnej sytuacji, chłopiec ciągle mówiła na mnie mamusi, do męża- tatusiu. Poprawiałam go to zaczął mówić "mama Gosia", a nie jak chciałam tylko po imieniu. Nie dziwiłam się, bo przebywał u nas od rana do wieczora, więc się nauczyl od mojej córci. Kiedyś jak przyszła po niego matka to przy niej powiedział tak do mnie i widziałam że było jej przykro (może dlatego tak mnie wyrolowali he). Jak gdzieś wyjeżdżali to podobno strasznie płakał za mną. Ale jeśli rodziców nie ma przy dziecku 16 godzin dziennie, to jak takie male dziecko może odróżnić matkę od osoby, która praktycznie go wychowuje, mimo że nie jest jego mamą?

źle się wyraziłam, więc przepraszam