drogie Panie,
jad aż z was kipi. Dziewczyna zapytała o książki, a wy po niej jedziecie jak po burej suce. Ja doskonale koleżankę rozumiem bo jestem w podobnej sytuacji. Szukam i szukam literatury i to już dobre parę miesięcy i nic znaleźć nie mogę- a przekopałam już wszystkie biblioteki w moim mieście (gdzie bywam średnio raz w tygodniu z nadzieją,że akurat na coś trafię, co wcześniej mi umknęło), we Wrocławiu, w Krakowie, w Katowicach. Spodziewałam się tony literatury na temat, o którym piszę a tu wszystko stare, nieaktualne. Biblioteki w ogóle nie aktualizują swoich zbiorów, nie pojawiają się nowe książki, jak mam pisać o dysleksji na podstawie książek sprzed 10 lat? To jest wręcz kpina. Kiedyś wydawnictwa miały obowiązek 'uzupełniać' Bibliotekę Narodową nowymi pozycjami, teraz tego obowiązku nie ma, a biblioteki nie stać na nowe pozycje. Mnie również. Jedna książka pani prof. Cieszyńskiej kosztuje ok 40 zł, potrzebuję conajmniej 20 pozycji w mojej tematyki, proszę policzyć koszt w przybliżeniu. Zakupiłam już test po 250 zł co zdecydowanie przewyższa moje studenckie możliwości. Jeśli więc drogie panie nie macie żadnej rady jak rozwiązać dany problem, to po co w ogóle wszczynać dyskusję i żartować z dziewczyny?  Mam wrażenie, że niektóre z Was siedzą tu tylko po to, żeby innych krytykować, choć same popełniają takie błędy, że aż wstyd (pisze się skomplikowane, a nie skąplikowane- kiedy się kogoś krtykuje warto popatrzeć najpierw na siebie). 

Beata H.

Dziewczyny polecam artykuł: http://www.szkolnictwo.pl/index.php?id=PU1215  może rozwieje wątpliwości. Jednak uważam, że rozwój mowy jest indywindualną tendencją, tak jak stawianie przez dziecko pierwszych kroków.

Można powiedzieć, iż rozwój mowy rozpoczyna się od urodzenia. Według Leona Kaczmarka, możemy wyodrębnić cztery okresy:
a) okres melodii (0-1 r. ż.);
b) okres wyrazu (1-2 r. ż.);
c) okres zdania (2-3 r. ż.);
d) okres swoistej mowy dziecięcej (3-7 r. ż.)

rozwój mowy jest indywidualny, ale powinien nastąpić w określonym momencie. Tak jak do 6 miesiąca dziecko powinno przewracać się na boki, tak dziecko do 3 roku życia już dawno powinno mówić. Nie ważne czy wyrazy czy zdania. Dziecko, które ma np 7-8 miesięcy i nie przewraca się na boczki uznamy za opóźnione, bo 2 miesiące to dla dziecka kupa czasu. Dziecko, które mówi później ignorujemy, bo co to za różnica kiedy zacznie mówić. Otóż to jest różnica i to ogromna, tyle że lekarz ignoruje to. 

Witam, ja wprawdzie nieankietowo ale mam prośbę do osób, które swoje prace już napisały o poradę- chcę przeprowadzić badania w przedszkolu- rodzice muszą wyrazić zgodę. Przydałby mi się jakiś wzór takiej zgody, którą mogłabym zaprezentować rodzicom   Czy ktoś może mi pomóc?

w takim przypadku i ja się zgodzę, że "bieżąca" mama jest lepsza niż niejedna absolwentka. Choć wiadomo, że wiele czynników ma na to wpływ, która niania jest "najlepsza". 

A jeśli chodzi o cytowanie sposób jest prosty: ustawić edycję cytatu - po kliknięciu opcji "cytuj" w polu odpowiedzi pojawia się pełen cytat, który w razie potrzeby możemy edytować samodzielnie. Tak jak to funkcjonuje na innych forach.  

moniko, miałam podobny problem. Moja podopieczna wręcz mnie "szantażowała". Kiedy coś się jej nie podobało (np nie dostała słodyczy) to słyszałam od niej, że mnie nienawidzi,że powie mamie że mnie nie chce i że ją biję i krzyczę po niej (co oczywiście było wierutnym kłamstwem). Ignorowałam po prostu jej słowa udając, że nie robi to na mnie wrażenia. Po powrocie rodziców, zawsze na osobności, nigdy w obecności dzieci, romawiałam z rodzicami- mówiłam, że dziewczynka dziś była zła, że tak i tak do mnie mówiła, i że nie zdziwiłabym się gdyby to powiedziała rodzicom, bo jest na mnie zła. Mama zawsze mi wierzyła, choć za pierwszym razem przeprowadziła z małą rozmowę (również beze mnie, żeby dziecko czuło się swobodnie) i wypytała dlaczego tak powiedziała, oczywiście bardzo spokojnie. Wytłumaczyła dziewczynce, że tak mówić nie wolno bo to bardzo poważne co mówi i jeśli to nie prawda to wszystkim będzie bardzo smutno (choć przy takiej rozmowie trzeba pamiętać, żeby uświadomić dziecku, że chodzi tu o kłamstwo a nie o mówienie tego, że ktoś go bije- bo oczywiście jeśli to prawda to powinien powiedzieć rodzicom). 
Oczywiście sytuacja wielokrotnie się powtarzała, ciągle słyszałam, że powie mamie, że ją biję i krzyczę na nią ale szybko zrozumiała, że takie kłamstwo jest bez sensu i nic tym nie osiągnie. No i było jej okropnie wstyd gdy musiała się tłumaczyć mamie.
A na kłamstwa typu: jadłam zupę przed twoim przyjściem skutkuje kilka telefonów do rodziców. Przez dwa, trzy dni maltretuję rodziców kilkoma telefonami wypytując o wszystko co mówi dziecko i wydaje mi się podejrzane (np. mama zawsze daje mi czekoladę po obiedzie! na kolację zawsze jem ciniminis) i dziecko szybko zaczyna rozumieć, że kłamanie nie ma sensu bo każdą "informcję" mogę sprawdzić. 

daleko mi do Bytomia, ale w mojej okolicy (50 km od Katowic) stawki rzadko kiedy przekraczają 8zł. Bez znaczenia czy dorywczo, jedno czy dwoje dzieci. Nie wiem jakim cudem ja dostaję 9-10 zł, choć za 7zł też mi się zdarzyło i nie czułam się pokrzywdzona bo znam nianie, które mają pracę za 5 zł i są zadowolone (dwójka dzieci). Takie są stawki w tych okolicach. Rodzice często piszą do 10 zł a potem się okazuje, że chcą dać 6-7 maks.  Rodzice proponują ile tyle mogą i chyba mogą za to oczekiwać solidności i jakiejkolwiek (choćby minimalnej) wiedzy na temat dziecka. 

Niesolidność leży po dwóch stronach- zarówno rodziców, jak i niań. Rodzice zamieszczają oferty,z których wcale nie mają zamiaru się wywiązać, niepełne, zakłamane. Nianie kłamią w profilach, nie mają wiedzy o opiece nad dziećmi, nie potrafią się nawet poprawnie wysławiać.

Przy okazji, do pani, która pisała o ubieraniu dzieci- najpierw powinno się ubrać siebie, a potem dziecko, żeby opatulone po czubek nosa nie przegrzewało się w mieszkaniu podczas gdy niania wiąże buty i gania za starszymi dziećmi żeby założyć im czapeczkę.

nigdy nie mialam tego problemu bo nie choruję   
Zdarzyło mi się jednak pracować ze złamaną nogą- nie chciałam zostawiać rodziców na lodzie i dałam im czas, żeby znaleźli zastępstwo lub wzięli wolne w pracy.
Ciężko pracować z nianią, która ciągle jest chora, zwłaszcza że pracodawca raczej nie akceptuje usprawiedliwień pt. "niania jest chora".  Uważam,że nianiom notorycznie chorującym nie należy się wynagrodzenie- niestety, ale ile może Pani czekać na nianię? Oczywiście wiadomo, że każdemu może się zdarzyć- nikt nie przewidzi nagłej gorączki czy złamania i wtedy pieniądze się należą- w kazdej pracy otrzymuje się chorobowe, dlaczego nianie mają nie dostać? Jest to jednak dość specyficzny zawód wymagający jednak dyspozycyjności i zdecydowanie dobrej odporności  . Ja bym niestety się pożegnała z nianią, która choruje częściej niż dziecko.