heh, i tu się bardzo mylisz         
Zabawne, jak ludzie nie mający większego pojęcia o historii, kulturoznawstwie, świetnie się znają na tych tematach   

W każdym razie dobranoc, dam znać rano, jak tam mój stolec. 

Co się dziwicie, na każdym porządnym forum, musi być przynajmniej jeden porządny troll   
I z doświadczenia Wam powiem, że lepiej hodować sobie takiego niegroźnego "minusodajcę", niż pogonić, bo może przyjść gorszy, i nerwów wszystkim napsuć    

Tak mnie ostatnio coraz częściej nachodzi wątpliwość, co do mojego podejścia do tego tematu.
Od początku wychodzę z założenia, że z dzieckiem trzeba jak najwięcej rozmawiać, tłumaczyć sytuacje które nas spotykają, opowiadać.
Więc to robię, gdy tylko dzieje się coś nowego, coś czego dziecko nie rozumie, wcześniej nie doświadczyło, mówię, tłumaczę, opowiadam.
Kiedyś moja teściowa powiedziała mi coś takiego, że ja "zagaduję" swoją córkę, że ona nie ma szans sama pomyśleć.
I tak coraz więcej się nad tym zastanawiam, wtedy pomyślałam, co ona wygaduje, przecież trzeba tłumaczyć....a może jednak nie? Może faktycznie, powinnam w przynajmniej części spraw, zostawić to jej samej. Może ograniczam jej samodzielne rozumowanie, podsuwając gotowe rozwiązania "zagadki".
A może jednak lepiej żeby dostała ode mnie właściwe wyjaśnienie, niż stworzyła sobie coś dziwnego?

Jak myślicie, Nianie i Mamy?

najnowszy tekst mojego dziecka:
-Mamo, ja jestem dziewczynką, Ty jesteś dziewczynką, a Tata jest chłopczykiem i ma jaja, tak?

.......(bardzo się starałam nie roześmiać, niestety poległam)/
Gwoli wyjaśnienia - kiedyś pytała co to jest takiego, widząc przewijanego podopiecznego.Chlapnęłam bez zastanowienia, że to jajeczka.....

Albo:
Ja: Olu, posprzątaj kredki proszę.
Ola: Mamo, ale to taka ciężka praca.....

Elzbieta Olga P.

Nie chciała bym aby odebrano moją wypowiedż jako "wkładanie kija w mrowisko" ale zastanawia mnie, jak to się dzieje, że problemy wychowawcze, zdrowotne itp. "wychodzą na światło dzienne" dopiero wówczas gdy w domu malucha pojawia się niania. Czy rodzice aż tak bardzo są zapędzeni, że nie obserwują swojej pociechy i nie zwracają uwagi na istotne problemy związane z rozwojem i prawidłowym funkcjonowaniem dziecka.?

Niania, nawet najbardziej czujna, kompetentna nie poradzi sobie bez wsparcia ze strony rodziców. Tu potrzebna konsekwencja i dobrze pojęta wspólpraca.

Bo, niestety, zdarzają się Rodzice, którzy nie chcą zauważyć problemu. Osobie "spoza" jest łatwiej, poza tym Rodzice często nie mają wcześniejszych doświadczeń, więc mogą sobie nawet nie zdawać sprawy że coś jest nie tak, a Nianie i owszem.

Znam przypadki 3latków jedzących tylko zmiksowane. W jednym z nich, który znam od podszewki (prywatnie, nie zawodowo), Mama zwyczajnie nigdy nie wpadła na to, że 3letnia córkę można karmić inaczej niż jak miała roczek....przecierała zupki, podawała dania ze słoiczków, deserki. Pozostałe dwa przypadki są mi znane ze słyszenia wyłącznie, więc nie dam głowy za to jak to dokładnie było, ale podobno też Rodzice sami narzucali dziecku taką formę posiłku, i nie chcieli słuchać niczyich rad.
Dla mnie to jest co najmniej niezbyt mądre, ale kilka osób z grona dalszych znajomych, kiedy w ogólnej dyskusji nt. błędów w wychowaniu dzieci, wspomniałam o tym, strasznie mnie objechało (też rodzice 3 latków), bo "skoro chce jeść papki to niech je, kto powiedział że 3latek musi gryźć". 

Jak na razie ciągle nie wiem jak to jest. Zbieram się do odegrania tego teatrzyku z Olką, teraz miała trochę nieobecności, wyjeżdzaliśmy, więc za kilka dni, jak wróci do rytmu przedszkolnego, się tym zajmę. 
Kilka dni po tamtej rozmowie z nią, sama po powrocie powiedziała coś że pani dała znowu klapsa Frankowi (temu chłopcu co bije dzieci).

Z kolei jedna Mama, którą trochę poznałam i mogłam jej zaufać, że nie narobi rabanu od razu, wypytała swoją córkę, i ta nic o klapsach nie mówiła.
 

Może się wystraszyła że Rodzice to przeczytają   
Rada jest jedna:
Zrobić tabelkę z dwoma kolumnami. Po lewej wpisać w punktach ustalone na początku obowiązki i zasady. Po prawej stan faktyczny. Na dole analogicznie wpisać wynagrodzenie  - po lewej ustalone, po prawej - zwiększone proporcjonalnie do dołożonych obowiązków. Przedstawić Rodzicom i spokojnie powiedzieć że albo wybieramy w całości opcję po lewej, albo po prawej, albo się rozstajemy z zachowaniem okresu wypowiedzenia. 
Nie ma co się litować i pieścić, Rodzice liczą że przywiązanie do dzieci skutecznie zamyka tej dziewczynie usta. Dzieci jakoś przeżyją rozstanie, Niania też.