Karina B.

Do wszystkich, choć przede wszytskim do miłośników kwiatów, posiadaczy balkonów i/lub działek:

http://pomagamypszczolom.pl/

A wiesz Karino, w zeszłym roku to ogarniało mnie przerażenie - tak mało było pszczół. W tym roku jest naprawdę lepiej (przynajmniej w moim punkcie obserwacyjnym, +/- 5 razy więcej). 
Tak, licze pszczoły    ( tak  jak dżdżownice      ;stosuję zasadę maksymalnej bioróżnorodności (ku przerażeniu mojego zacnego małżonka, który preferuje monokulturę.. trawiastą - krótko przystrzyżoną, hihii),kompostuję co się da, sieję facelię.. itd,itd
No i zarażam innych.. liczeniempszczół, dżdżownic, sianiem itd..

A tak apropo umiaru - lepiej stosować niż tylko znać    

Maryla S.

">

Taaakkk.. no zdecydowanie ta wersja zdarzeń bardziej mi się podoba (bez urazy "Jarzębiny"). Tylko.. nie mogę już tych 'Koko,euroo spoko' słuchać dłużej, bo mam taką miłą przypadłość - będę nucić i podśpiewywać, a wtedy to nawet ja sama ze sobą miałabym problemy. Wytrzymać   

Musisz kupić prawa autorskie, zredagować tekst i zrobić interes życia (nie wiem, może zaproponować współpracę np. AniMruMru?)   

Elzbieta Olga P.

Powtorze komentarz z innego watku. Dziadowstwo nalezy przeganiac kijem

Może.. skuteczniej byłoby.. dwoma?

 "Myślę, że rozsądek jest najważniejszy, a tego baardzo często brakuje na tym forum (...    a nianie rzadko kiedy potrafią rozsądnie bronić swoich racji"

Ewo J. z Legionowa, skąd ten sceptycyzm?
Myślę, że rozsądku jest tu tyle ile trzeba, a to, co Ty nazywasz "kłótniami", to raczej wynik różnorodności opinii i co najwyżej niedociągnięć w zdolności "spisania" co w głowie siedzi. 

Fajny tekścik dla Ciebie z dedykacją od niani z "poglądami":

" Rozsądek jest to rzecz ze wszystkich na świecie najlepiej rozdzielona, każdy bowiem sądzi, że jest w nią tak dobrze zaopatrzony, iż nawet ci, których we wszystkim innym najtrudniej jest zadowolić, nie zwykli pragnąć go więcej, niźli posiadają. Nie jest prawdopodobne, aby się wszyscy mylili co do tego; raczej świadczy to, iż zdolność dobrego sądzenia i rozróżniania prawdy od fałszu, co nazywamy właśnie rozsądkiem lub rozumem, jest z natury równa u wszystkich ludzi. Tak więc rozbieżność mniemań nie pochodzi stąd, aby jedni byli roztropniejsi od drugich, ale jedynie stąd, iż prowadzimy myśli nasze rozmaitymi drogami i nie rozważamy tych samych rzeczy. "

z "Rozprawy o metodzie"  René Descartes (Kartezjusza)

Elżbieta N.

Tak, mama powinna kazać dziecku mnie przeprosić. Problem w tym, że ja już kilkakrotnie zauważylam, że ona się boi wlasnego dziecka, boi się jego reakcji, ulega mu na każdym kroku. Chlopiec gdy jest ze mną jest "raczej" grzeczny, bawimy się, wyglupiamy. W momencie gdy mama staje w drzwiach dziecko diametralnie się zmienia. Zaczyna marudzić, plakać, nawet wrzeszczeć, domagać się zabawek lub innych prezentów. Mama raz mu coś przynosi, innym razem nie. Jest niekonsekwentna i stąd pewnie takie jego zachowanie. Kiedyś pozwolilam sobie na uwagę, że jest "rozpieszczony", celowo nie używając slowa "rozpuszczony". Cyt. "Bo mamusia ma go jednego na świecie, to musi tlochę polospieściać plawda klóliczku najdlośsi ?". Nie wiem czy nerwowo wytrzymam pracować w tej rodzinie. Jedyna pociecha, że to praca dorywcza, codziennie tylko po 3 godziny.

Elżbieto, ale trafiłaś.
Pani Mama jest samotnym rodzicem - piszesz, że "boi się jego (dziecka) reakcji", innymi słowy, można wnioskować, że boi się, że sobie nie poradzi. Jest niepewna swoich możliwości. Jeśli miałaby ukarać czy przywołać do porządku syna, jawnie przyznałaby (nie dość, że przed sobą samą, to jeszcze przed Tobą, Elżbieto), że w kwestii agresji "zawali,la" sprawę, nie podołała, odniosła porażkę itp.. A z drugiej strony, chyba w jej mniemaniu, stwierdzenie, że" ma go jednego na świecie (to musi tlochę polospieściać plawda klóliczku najdlośsi ? )" uwalnia ją od odpowiedzialnego wychowywania, od ponoszenia konsekwencji za błędy (ale nie dziecka, tylko jej same). 

Zachowanie dzieckia, które opisujesz, to już klasyka niekonsekwencji, braku granic, reguł i odwrócenia ról, a to wszystko z winy dorosłych (tj. niestety rodziców). Zgadzam się z dziewczynami, że musisz to wyjaśnić sytuację do końca, przedstawić swoje stanowisko i że raczej licz na samodzielne wprowadzenie zasad, niż na interwencje zaburzonej mamy;

Barbara słusznie zauważyła, że przy tak dużej rozbieżności postaw wychowawczych, współpraca może być piekielnie trudna lub wręcz niemożliwa na dłuższą metę (moje doświadczenie podpowiada mi, że lepiej jak najszybciej uciąć taką "kooperację").
Powodzenia! 

Grażyno, Twój post należy zaliczyc do klasyki wypowiedzi na (tym) forum:

najpierw Kowalska przedstawia temat (wprowadzenie; niestety - b. często Kowalska na podstawie swojego światopoglądu robi założenie [oczywiście jest to kardynalny błąd!], jak i co inni uczestnicy myślą na dany temat, co powinni odpowiedzieć, jak mogą się ustosunkować do jej odpowiedzi w danej kwestii itd; wszelkie odmienne, już nie mówię o sprzecznych, wizje sprawy Kowalska traktuje jako policzek wymierzony jej przez obcych, nic nie znaczących krytyków, choć jeszcze 5 min. wcześniej widziała w nich na tyle ważne audytorium, by chcieć sie podzielić z nimi swoimi myślami; dla takiej Kowalskiej tak naprawdę nie liczy się konfrontacja własnego spojrzenia na świat z obrazem widzianym przez innych; i w ten oto sposób Kowalska "zamykając usta" innym, ogranicza swoje pole widzenia; ba, jest rozżalona, że tak została brutalnie potraktowana, sądzi, że przeinaczono jej wypowiedź, intencje, przemyślenia itp. ; a czując się zaatakowaną sama zaczyna atakować, czym automatycznie doprowadza do eskalacji ).

Grażyno, słowo dyskusja z łacińskiego oznacza roztrząsanie (łac.discussio), więc decydując się na pokazanie w przestrzeni publicznej swojego poglądu, zaprosiłaś publiczność do takiego właśnie roztrząsania i podzielenia się własnym. Miałaś odwagę ujawnić swoje stanowisko, miej też siłę przyjąć komentarz do niego, licząc się z tym, że może zupełnie różnić się od Twojego sposobu pojmowania świata, a nawet stać w ostrej opozycji do niego.
Przekonanie o słuszności własnego poglądu, nie daje jeszcze podstawy do dyskredytacji partnera dyskusji - przemyśl sprawę, powiedz, że się nie zgadzasz, przedstaw argumenty, obroń się merytorycznie, a nie wycofuj się plując do okoła - bo to niczego nie wyjaśnia. 

Forum (gdzie z założenia "wirtualne" towarzystwo dyskusyjne wymienia między sobą poglądy, wiadomości, komentarze, etc.) jest "miejscem" dyskusji, Grażyno.